Nominaties 2014

In 2014 inventariseerde de commissie voor de Le Comteprijs 10 verfraaiingen die in aanmerking kwamen voor nominatie voor de Le Comteprijs 2014. De commissie selecteerde daaruit vijf nominaties. Tijdens de algemene ledenvergadering op 19 mei 2015 wordt de winnaar bekend gemaakt.

Inventarisatie van 10 verfraaiingen:

  1. Coenderstraat 30-31: Herstel winkelpui. ⇒ Zie bij Nominatie 1
  2. Donker Curtiusstraat 7: Verbouwing/nieuwbouw aanbouwen. ⇒ Zie bij Nominatie 2
  3. Ezelsveldlaan 59-61: Verbouwing Techniekmuseum tot architectenbureau. ⇒ Zie bij Nominatie 3
  4. Hippolytusbuurt 25-27: Reconstructie winkelpui. ⇒ Zie bij Nominatie 4
  5. Koornmarkt 82: Verbouwing met nieuwe winkelpui.
    VVE Koornmarkt 82-82a, 2611 EJ Delft
  6. Lindelaan: Kunstwerk op plein.
    Aangemeld door Peter van Tijn.
  7. Maria van Reigersberchstraat (‘Huigh de Groothof’): Replica’s portretten in doorgang.
    Aangemeld door mevr. Barbara van Gelder.
  8. Oostplantsoen, voormalig gebouw Weg- en waterbouw: Herdenkingsplaquette Frans van Hasselt.
    Aangemeld door Commissie Behoud Stadsschoon.
  9. Oude Delft 69: Reconstructie bekroning Indische Instelling. ⇒ Zie bij Nominatie 5
  10. Vlamingstraat 92-94: Nieuwbouw pand ter plaatse van sloopgat.
    Aangemeld door dhr. Erik den Ouden, architect.

De nominaties 2014:

Alle onderstaande foto's zijn in groter formaat te bekijken door er op te klikken.


Nominatie 1
Dhr. Arjan Cardinaal: Herstel van de winkelpui van Coenderstraat 30-31


Links: Winkelpui na ontmanteling. Midden en rechts: Gerenoveerde winkelpui

De Coenderstraat werd na 1878 als onderdeel van het nieuwe uitbreidingsplan voor het Westerkwartier aangelegd en bebouwd. Deze wijk was in hoofdzaak bedoeld als een arbeiderswijk met vrij kleine huizen, maar haar rand aan de Coenderstraat kreeg luxere bebouwing met grotere huizen. Aan deze straat staan herenhuizen, boven- en benedenwoningen en incidenteel enkele winkel-woonhuizen, waaronder het pand nr. 30-31. Het staat naast de fraaie rij nr. 32-54 en is ergens tussen 1880 en 1890 gebouwd. Dit pand kreeg een harmonieus in het totaalbeeld van de straat passende lijstgevel. Vooral opvallend zijn de zogenaamde ‘hanekammen’ boven de vensters met dik opliggende gepleisterde blokken. Het linkerdeel van het pand bevatte de winkel voorzien van een brede houten pui. Deze pui werd in de afgelopen decennia jaren diverse keren veranderd, wat vooral inhield het bedekken ervan met houten delen en plaatmateriaal. Door het afdekken van subtiele details, zoals de verdiepte velden in de stijlen, verarmde en ‘vervlakte’ de pui. Op enig moment werden vanwege het aanbrengen van een verlaagd plafond binnen de bovenlichten met plaatmateriaal gedicht. De huidige eigenaar/ gebruiker wilde de als kantoor te gebruiken ruimte weer de oorspronkelijke kwaliteit teruggeven van een hoge, lichte winkelruimte. De beplating werd compleet gestript, waarbij bleek dat de pui erachter tot op detailniveau nog bijna geheel gaaf is. Waar nodig is de pui hersteld en opnieuw geschilderd. De gevel als geheel heeft zijn oorspronkelijke kwaliteiten weer herwonnen, passend bij de mooie rij links en het in het algemeen wat voornamere karakter van deze straat.

Genomineerde: dhr. Arjan Cardinaal, V&W makelaars, Coenderstraat, Delft.


Nominatie 2
Familie Kips: Verbouwing van het pand Donker Curtiusstraat 7


Boven: Voor de verbouwing / Onder: Na de verbouwing.

Het huis Donker Curtiusstraat 7 werd 1933-‘35 gebouwd naar ontwerp van architect Hoeke voor dhr. Braat, directeur van de welbekende Delftse firma in bouwmaterialen. Het ligt in het villapark ten zuiden van het Agnetapark. Het huis heeft een prominente ligging op een driehoekig perceel in de scherpe straathoek met de Ruys de Beerenbrouckstraat. Het langwerpige huis met zadelkap heeft aan de oostzijde een uitbouw met eenzelfde kleiner kapje. De gevels, in een mooie lichtgele baksteen gemetseld, hadden oorspronkelijk slanke stalen kozijnen, uiteraard van de firma Braat.
In 1959 werd tegen de westelijke kopgevel een garage aangebouwd, en in 1979 een aanbouw tegen de andere kopgevel. Deze beide lage, platte bouwdelen hadden in hun architectuur weinig met die van het huis gemeen.
Architect Wolter Nuis kreeg van de nieuwe eigenaar, de familie Kips, de opdracht het huis te verbouwen. Van deze gelegenheid werd meteen gebruik gemaakt om de gevel van het huis in oude glorie te herstellen. In de jaren tachtig waren de stalen kozijnen vervangen door veel grovere kunststof exemplaren, een forse inbreuk op de oorspronkelijk verfijnde architectuur.
De garage is gehandhaafd, wel zijn de kleuren van het houtwerk gewijzigd om meer te passen bij het huis. De andere aanbouw is compleet vervangen door een grotendeels uit glas in stalen profielen opgebouwde nieuwbouw. Dit transparante bouwdeel is veel minder nadrukkelijk aanwezig als de verwijderde aanbouw. De lelijke kunststof kozijnen zijn allemaal vervangen door nieuwe slanke stalen profielen, zogenaamde ‘renovatieprofielen’ speciaal ontwikkeld als vervanging van oude slanke stalen ramen en kozijnen. Ze hebben een lichte bronskleur, passend bij de okergele steentint. Met het aanbrengen van deze historisch verantwoorde kozijnen hebben de gevels hun oorspronkelijke verfijning weer teruggekregen.

Genomineerde: fam. Kips, Donker Curtiusstraat 7, Delft.
Ontwerp: dhr. Wolter Nuis, architect.
Uitvoering: SKN Bouw, Kryptonstraat 10, Zoetermeer.
Aangemeld door: Wolter Nuis.


Nominatie 3
CePeZed architecten: Verbouwing tot architectenbureau van het voormalige Techniekmuseum Ezelsveldlaan 61

Boven: Voor de verbouwing / Onder: Na de verbouwing.

Het gebouwcomplex tussen Ezelsveldlaan en Nieuwelaan werd in 1911 opgeleverd als Gebouw voor Werktuig- en scheepsbouwkunde voor de Technische Hogeschool. Onderdeel van het complex waren drie grote machinehallen voor diverse soorten werktuigen. Ze verloren hun functie na de verhuizing naar het nieuwe gebouw aan de Mekelweg. Het gebouwcomplex werd pas na 1990 door de TU afgestoten. Het deel met de drie hallen werd in 1995 verbouwd tot Techniekmuseum naar ontwerp van architect Jasper van Zwol. Tussen de twee aan de Ezelsveldlaan gelegen hallen werd een nieuw entreegebouw gerealiseerd. Typerend voor de neo-modernistische architectuur bestond het vrij kleine onderdeel uit relatief veel vormen en materialen: een glazen ingangspui, een forse luifel en gevels van glazen bouwstenen.
Architectenbureau Cepezed verhuisde medio vorig jaar naar de inmiddels weer voor ander gebruik ter beschikking gekomen hallen. De interieurs daarvan zijn met respect voor de monumentale constructie en mooie ruimtewerking verbouwd. Voor de veranderde interne organisatie was een entree in de oksel van de twee hallen niet benodigd. Ook voor het beeld is het entreegebouwtje van Van Zwol vervangen door een nieuw tussengebouw. De gevels van het twee bouwlagen hoge tussendeel bestaan geheel uit glas. De stalen constructie met slanke kokerprofielen erachter is bewust zichtbaar gemaakt. Rechts sluit een iets terugliggend éénlaags deel aan dat in contrast met aluminium is bekleed.
Het entreegebouwtje uit 1995 was op zich een leuk ontwerp maar wat ‘druk’ door zijn veelheid aan vormen. Het nieuwe tussengebouw is bewust rustig gehouden ten opzicht van de oude hallen, om daarmee niet visueel te concurreren. Niettemin bezit de tussenbouw dankzij zijn eenduidig materiaalgebruik met het glas als beeldbepalend een krachtig eigen karakter. De zichtbare staalconstructie geeft het een diepte, een reliëf vergelijkbaar met dat zichtbaar in de deur- en vensteropeningen van de oude delen.

Genomineerde: CePeZed architecten, projectarchitect dhr. Jeen Pot, Ezelsveldlaan 61, Delft.
Ontwerp en uitvoering: idem.
Aangemeld door: Peter van Tijn en Commissie Behoud Stadsschoon.


Nominatie 4
Dhr. R.F.E. Prins: Reconstructie van de winkelpui van Hippolytusbuurt 25-27

Boven: Voor de verbouwing / Onder: Na de verbouwing.

Hippolytusbuurt 25-27, tegenwoordig een winkel-woonhuis, is oorspronkelijk het linkerdeel van het aanzienlijke, na de stadsbrand van 1536 herbouwde huis ‘Het Schaeck’. Daarvan zijn alleen achter de gevel hoogstens delen van de constructie bewaard gebleven. De gevel zelf is circa 1875 vernieuwd, de winkelpui op de begane grond is weer van iets jonger datum. Aan de vorm van de karakteristieke, gebogen bovenlichten te zien is ze kort na 1900 aangebracht. De pui had oorspronkelijk een brede, verdiept liggende winkelentree in het midden, met links en rechts diepe etalagekasten. Het pand en de winkel waren samen met het linker buurpand nr. 21-23 al lange tijd in bezit van de familie Prins, die voor de winkel beide panden in 1987 samenvoegden. In de bouwmuur werd een doorbraak gemaakt, en voor de vergrote winkel bleef alleen de toegang in het linker pand bestaan. De entree in de pui van nr. 25-27 werd dichtgezet met een borstwering, een ruit en een bovenlicht dat de vorm van de bestaande kopieerde. Alleen aan de twee slanke stijlen in de pui, vroeger de hoekstijlen links en rechts van de ingang, was de oude situatie nog afleesbaar.
Recent besloot de familie Prins om de entree weer terug te brengen, zodat dit pand in de toekomst eventueel weer apart gebruikt kan worden. Op de positie van de oude werd een nieuwe entree gemaakt. Deze is geen exacte kopie van de vroegere: ze is minder veel diep en de zijvensters lopen vanaf de rooilijn recht in plaats van schuin. Maar in detail is de oude pui goed nagevolgd: de borstwering is - zoals hoort - aan beide kanten de hoek om gezet. De pui heeft weer haar oorspronkelijke functie en betekenis herwonnen, namelijk als een voor een enkel winkelpand ontworpen gevelonderdeel.

Genomineerde: R.F.E. Prins, Boeier 2, Delft.
Ontwerp: A. Homan, Lange Dreef 98, Rijswijk.


Nominatie 5
Vereniging van Eigenaren Gebouw de Indische Instelling: Reconstructie van de bekroning van het pand Oude Delft 69

Boven: Voor de reconstructie / Onder: Na de reconstructie.

De Indische Instelling was in 1864 opgericht als opleidingsinstituut voor naar Nederlands Indië uit te zenden ingenieurs en ambtenaren Het instituut werd gevestigd in enkele samengetrokken oudere panden, waarvoor bij een verbouwing in 1895 een compleet nieuwe voorgevel werd opgetrokken. Deze werd ontworpen door gemeentearchitect Hartman. De instelling werd al in 1901 opgeheven waarna het gebouw lange tijd als politiebureau diende. In 1997 werd het verbouwd tot het huidige appartementencomplex.
Hartman ontwierp een mooie, rijk gedecoreerde voorgevel in neo-renaissancestijl. Ze is beëindigd met een doorstekend geveldeel met siermetselwerk boven de houten kroonlijst. Het iets vooruitspringende middenstuk boven de entree is het rijkst gedetailleerd. Dat bezit diverse natuurstenen onderdelen die bekroond zijn met uit hetzelfde materiaal gemaakte sierelementen. Op de pilastertjes uiterst links en rechts staan kleine obelisken. Het hoge naamveld met zijn halfronde topje in het midden had oorspronkelijk links en rechts wereldbollen, en op zijn top een smeedijzeren vaan.
Met al deze kleinschalige onderdelen en verschillende materialen is de gevel wel gevoelig voor verwering. Vooral het middenstuk heeft te lijden gehad. De wereldbol links van de top was verdwenen, en de vaan was een aantal van zijn sierlijk gekrulde strips kwijt. Ze was verworden tot een armetierige spriet.
In het kader van totale renovatie is de gevel een paar jaar geleden schoongemaakt waardoor het mooie siermetselwerk weer goed zichtbaar is. Een volgende fase was het reconstrueren van de verdwenen onderdelen, wat het afgelopen jaar is uitgevoerd. Voor de verdwenen linker wereldbol is een replica teruggeplaatst. De in slechte staat verkerende smeedijzeren bekroning is compleet hersteld en de verdwenen sierlijk gekrulde onderdelen zijn gereconstrueerd. Voor een gevel als deze is het kleinste detail essentieel voor het totaalbeeld, dat na deze werkzaamheden weer gaaf is.

Genomineerde: VVE Gebouw de Indische Instelling, Oude Delft 69e, Delft.
Uitvoering: natuursteen door Kunstwacht Delft, Delft; smeedwerk door smederij Donker, Van Heel en Marinus Den Haag.
Aangemeld door: VVE Gebouw de Indische Instelling.